Trrringg, tring, trrriiiiinnng! Ken je dat, zo’n winkelbel die maar blijft afgaan omdat mensen precies op die lijn van de sensor staan? Corrie, haar zoon en schoondochter stonden het dekbedovertrek op het bed bij de ingang van de winkel te bewonderen, waardoor hun aanwezigheid mij niet kon ontgaan.
Een trouwe lezer van mijn stukjes. Leuk!
Corrie is 82 jaar. Ze zei: “Ik ben al op leeftijd, maar ik ga mezelf nog een goed bed gunnen. Ik lees altijd jouw stukjes in de krant en ik denk dat jij me wel kan helpen aan een goed matras. Ik nam Corrie aan de hand en verzocht haar te gaan liggen op de Grace, de bestseller voor mensen die van een stevig matras houden. Er ontstond een hilarische situatie, want precies daar lag Kees, die voor de tweede keer kwam proefliggen. Maar het was een tweepersoons matras, dus plek zat. “Whahaha”, gierde Corrie, “het is lang geleden dat ik met een vreemde vent in bed lag.”
Ik liet Corrie even liggen bij de ‘vreemde vent’
Terwijl ik met Corrie naar matras nr. 2 liep, zei ik tegen zoonlief: “Als je nou trek in koffie hebt, loop dan even naar de keuken. Ik heb heerlijke Italiaanse koffie. En zet meteen een bakje voor je moeder en voor Kees.”
“Nou, dat sla ik niet af!” riep Kees.
Say yes to…
Toen Corrie zichzelf installeerde op de Stylus matras, zag ik die glimlach tevoorschijn komen. Die glimlach die bruiden ook krijgen bij ‘Say yes to the dress’, als ze dé jurk aan hebben. Die glimlach die zegt: “O, wat fantastisch! Dit wordt ‘em.”
Zoon en schoondochter waren er weer bij gekomen en stelden voor om elders nog even te kijken voor een dekbed, maar Corrie was al verliefd op het donzen dekbed dat ik haar liet voelen.
Na het afrekenen liepen ze richting de uitgang. Halverwege draaide Corrie zich om en zei: “Erik, ik wil nog even zeggen dat je ons heel goed geholpen hebt. Zo heerlijk gemoedelijk ook. Dank je wel.”
Gun jij jezelf ook nog echt een goed bed? Ik raad je aan even een afspraak te maken zodat ik de tijd voor je kan nemen.
